
در وهم و خیال آفریدند مرا
بی توشه و بال آفریدند مرا
آنکس که نبودعقل وهوشش
بر پایه باد آفریدند مـــــــرا
بودند به عیش و نوش مشغول
نابختـــــــه و خام آفریدند مرا
رفتند به کام دل رسیــــده
در شام سیاه آفریدند مرا
آنان که به فکر خویش بودند
بی دانش و فکر آفریدند مرا
افسوس "رسا"چه چاره سازد
بی پاسخ این چرا،آفریدندمرا
گیتی رسائی
برچسب:
نویسنده: امیر حبیبی